مدیریت جامع منابع آب برای آیندهای پایدار با استفاده از مدل SWOT (مطالعه موردی: شرکت آب منطقهای خراسان شمالی)
دوره 10، شماره 4، زمستان 1402، صفحه 15-28
https://doi.org/10.22067/jwsd.v10i4.2307-1256
راضیه شیرین حصار، امیر گواهی
چکیده در برنامهریزی راهبردی، گام برداشتن با رویکرد راهبردی ضروری است. یکی از مراحل مهم در استفاده از راهبردهای مدیریت منابع آب، تعیین و تدوین آنها است. روشها و مدلهای مختلفی برای این منظور وجود دارد که هر کدام مفهوم و بینش ویژهای دارد. هدف از پژوهش حاضر شناسایی نقاط قوت، ضعف، تهدیدها و فرصتهای شرکت آب منطقهای خراسان شمالی و ارائه راهبردهای مدیریت جامع منابع آب با رویکرد توسعه پایدار میباشد. در این راستا عوامل داخلی و خارجی موثر بر جایگاه شرکت مشخص شد. سپس در فرایند تحلیلSWOT ماتریس IFE و EFE تشکیل و تدوین راهبرد صورت پذیرفت. یافتههای تحلیلSWOT نشان داد در مجموع 16 نقطه قوت و فرصت بهعنوان مزیتها و 20 نقطه ضعف و تهدید بهعنوان محدودیتها، وجود دارند. پس از تعیین ضریب نهایی عوامل در ماتریسها، راهبرد WT (راهبرد تدافعی) بهعنوان راهحل واکنـشی تعیین شد و با استفاده از روش QSPM راهبردها به ترتیب: اجرای برنامههای سازگاری با کمآبی با تاکید بر استقرار الگوی مدیریت مشارکتی و تشکلهای آببران و افزایش بهرهوری آب، تأمین منابع آبی جدید با استقرار دیپلماسی آب برای بهرهبرداری حداکثری از منابع آبی مشترک با کشور ترکمنستان و سایر آبها (آبهای سازندی، آب شور و...)، استقرار سامانه یکپارچه و مکانیزه مدیریت منابع آب استان، اجرای راهکارهای پدافند غیرعامل و مدیریت بحران برای شناسایی ریسکها و تهیه برنامه عملیاتی اقدام برای مقابله با شرایط بحرانی و تهدیدها و حوادث پیشبینینشده، توانمندسازی سرمایه انسانی، تعریف منابع مالی و درآمدی پایدار، رتبهبندی شدند.
حکمرانی سیل از «مهار توسط دولت» تا «تابآوری جوامع محلی»
دوره 10، شماره 3، پاییز 1402
کاظم اسماعیلی، حمید نوری، علی نجفینژاد
چکیده سرمقاله:
آیندهپژوهی سیل و چالشهای پیش رو
کاظم اسماعیلی/ عضو هیئت تحریریه
یاداشت کوتاه:
حکمرانی سیل در آینه نگاه مدیریت جامع حوزههای آبخیز
حمید نوری/ مدیر کل آبخیزداری و حفاظت خاک سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور و دانشیار دانشگاه ملایر و مدیر مرکز بین المللی مدیریت جامع حوزههای آبخیز و منابع زیستی تحت نظارت یونسکو
یاداشت کوتاه:
حکمرانی ریسک سیل
علی نجفینژاد/ استاد گروه آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
مدلسازی برای وزن دهی موثرترین معیارهای ارزیابی شده دانش بومی با استفاده از روش BWM در مدیریت و برنامهریزی منابع آب استان یزد
دوره 10، شماره 3، پاییز 1402، صفحه 61-74
https://doi.org/10.22067/jwsd.v10i3.2303-1227
مهدی خانی، حسن هویدی، احمدرضا یاوری، محمدرضا خانی
چکیده مدیریت و برنامهریزی صحیح در بهرهبرداری، توزیع و احیای منابع آب نقش به سزایی در توسعه پایدار دارد. این موضوع در کشورهایی که در کمربند خشک و نیمه خشک جهان قرار دارند مانند ایران اهمیت بسیار بالاتری دارد. از آنجایی که بازگشت و استفاده از فناوریها و دانشهای بومی و به روزآوری آنها در کنار فناوریهای مدرن برای دستیابی به توسعه پایدار امری اجتناب ناپذیر است، این تحقیق با استفاده از مطالعه گسترده ادبیات منابع داخلی و خارجی و تحلیل عاملی اکتشافی مهمترین معیارها یا عوامل کاربردی دانش بومی مرتبط با برنامهریزی و مدیریت منابع آب در استان یزد را شناسایی و ارزیابی مینماید. باتوجه به اهمیت موضوع، سعی شد از تخصص و تجربه اعضای هیات علمی مجرب و مرتبط از برخی دانشگاهها و همچنین کارشناسان و متخصصان کلیه سازمانهای ذیربط در استان یزد استفاده شود. نتایج به دست آمده نشان داد شش عامل یا معیار مدیریت، محافظت و ﭘﺎﻳﺪﺍﺭی، مقرون به صرفه بودن، ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﻱ، پویایی، کلنگری مهمتر از سایر عوامل مورد بررسی در منطقه مورد مطالعه بودهاند. در مرحله دوم این پژوهش با استفاده از روش BWM و ایجاد مدل برنامهریزی خطی، شش عامل اصلی وزندهی و وزن بهینه آنها بهدست آمد که در نتیجه معیار مدیریت بیشترین وزن (0/413) و معیار کلنگری کمترین وزن (0/048) را داشتند. همچنین معیارهای محفاظت و پایداری و مقرون به صرفه بودن به طور مشترک با وزن 0/168 در رتبه دوم و معیارهای سازگاری (0/119) و پویایی (0/084) به ترتیب در رتبههای سوم و چهارم قرار گرفتند.
بررسی ابعاد مختلف فقر آب در استانهای ایران
دوره 10، شماره 3، پاییز 1402، صفحه 75-86
https://doi.org/10.22067/jwsd.v10i3.2304-1231
سحر صفرپور، مجید مداح
چکیده آب بهعنوان یک پیشنیاز در توسعه و بقای نسل بشر اهمیت دارد و نقش اساسی در تأمین و دستیابی به اهداف و الویتهای اجتماعی، اقتصادی و محیطزیستی هر کشوری ایفا میکند. با ادامه روند نامطلوب وضعیت منابع آبی در سطح جهان و پیشبینی تداوم بحران آب، مسأله کمبود آب بهطور پیوسته در حال افزایش است. در این چارچوب، این مقاله تلاش دارد ابعاد مختلف فقر آب شامل نیروهای محرک، فشار، وضعیت و اثر، عوامل مؤثر بر آن را بررسی و با استفاده از رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری- روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) در سال 1398 را شناسایی نماید. نتایج بهدست آمده از تخمین مدل نشان میدهند 1- نیروهای محرک اثر مثبت و معناداری روی سازههای فشار و اثر فقر آبی در سطح استانهای کشور دارند، 2- سازه فشار اثر منفی و معناداری روی وضعیت فقر آبی دارد و 3- سازه وضعیت که بیانکننده تغییرات محیطزیستی است اثر منفی و معناداری بر روی اثرات فقر آبی دارد. همچنین در میان عوامل مؤثر بر فقر آبی در سال 1398 متغیرهای تعداد پزشکان در هر ده هزار نفر با ضریب 0.934، نسبت اراضی زیر کشت آبی به کل زمینهای زیر کشت با ضریب 0.893، مصرف آب شرب کل با ضریب 0.888 و پدیدههای بیابانی با ضریب 1 مهمترین عوامل اثرگذار بهشمار میآیند.
روش برنامهنویسی ژنتیک (GP) در پیشبینی میزان مصرف آب شهری (مطالعه موردی: شهر نجف آباد)
دوره 10، شماره 3، پاییز 1402، صفحه 87-98
https://doi.org/10.22067/jwsd.v10i3.2306-1251
محمدرضا علیخانی، رامتین معینی
چکیده ارتقا سطح کیفی زندگی ساکنین شهرها به بهرهمندی از زیرساخت شهری با کیفیت بالا، به منظور برآورده کردن نیازهای روزانه وابسته است. شبکه آبرسانی شهری یکی از اساسیترین زیرساختهای شهری است که طراحی و سرویسدهی مطلوب آن در طول دوره طرح ضروری است. ازاین رو تعیین میزان واقعی مصرف و پیشبینی آن در آینده اهیمت دارد. به این منظور در این تحقیق، از یک روش بر مبنای هوش مصنوعی، روش برنامهنویسی ژنتیک (GP) و همچنین روش دادهکاوی ضریب همبستگی پیرسون استفاده شده است. روشهای دادهکاوی بر روی بانک داده شامل دادههای روزانه دما، بارش، رطوبت و مقدار آب تولیدی روزانه برای شهر نجفآباد در اصفهان از ابتدای سال 1394 تا انتهای سال 1398اعمال و بهترین ترکیب از دادههای ورودی انتخاب شده است. دادههای منتخب به عنوان بردارهای ورودی برای مدلهای پیشنهادی بر مبنای روش GP اعمال و مقدار آب تولیدی روزانه (نشاندهنده آب مصرفی کل)شهر نجف آباد پیشبینی شده است. نتایج به دست آمده با نتایج مدلهایی بر مبنای شبکه عصبی مصنوعی (ANN) مقایسه شده است. برای بررسی عملکرد مدلها، شاخصهای آماری R²، RMSE و NSE محاسبه شده است. مقایسه نتایج نشاندهنده عملکرد قابل قبول مدلهای پیشنهادی بر مبنای GP میباشد. به عبارت دیگر، مقدار شاخصهای آماری RMSE و NSE و R² و MAPE برای دادههای آموزش در بهترین مدل GP بهترتیب برابر با MCM 3262/59 و 0/80 و 0/80 و 5/38 درصد و برای دادههای آزمایش به ترتیب برابر با 3507/68 MCM و 78/78 و 0/0 و 6/67 درصد میباشد.
یاداشت تحلیلی: مشترکات عمومی؛ نقدی بر مدیریت حقوقی - قانونی آن
دوره 10، شماره 3، پاییز 1402، صفحه 136-141
مهدی شفایی
چکیده امروز مسأله آب و مدیریت بر آن، از مهمترین چالش زندگی مدرن است. منشأ و خاستگاه اصلی مدیریت بر آب، در قوانین هر کشوری نهفته است. مدیریت ایدهآل بر آب که در آن هیچگونه نقص و عیبی احساس نشود، مصرف آب مبتنی بر موجودیت آن در طبیعت باشد و از طرفی آب کافی برای همهگونه مصارف در دسترس باشد، موضوعی است که همه کشورهای جهان به دنبال آن هستند. بیشک هر کشوری به دنبال این وضعیت ایدهآل بوده و سعی کرده آن را در قوانین خود بگنجاند؛ اما اینکه چرا باز هم با بحران کمبود آب و یا کاهش شدید هر سالۀ آن مواجه هستیم، موضوعی است که شاید میبایست در اجرای قانون به دنبال آن بود. در این یادداشت سعی شده به کمبودهای مدیریت مبتنی بر قوانین مرتبط با آب در کشور پرداخته شود تا با در نظر گرفتن آثار حقوقی مفاهیم قانونی و پیشنهادهای ارائهشده، بتوان در راستای اجرای صحیح این قوانین گام نهاد و به سمت مدیریت پایدار منابع آب حرکت نمود.
راهکارهای پیشنهادی به منظور مدیریت پایدار و حفاظت مؤثر از آبخوانهای مشترک مرزی
دوره 10، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 65-84
https://doi.org/10.22067/jwsd.v10i2.2301-1202
محمد نخعی، علی احمدی، علاهن شیخزاده
چکیده آب زیرزمینی یک منبع حیاتی تأمینکننده نیازهای آبی برای مصارف گوناگون میباشد. در سالهای اخیر افزایش رشد جمعیت و تقاضا برای آب و تغییر اقلیم، منجر به برداشت بیش از حد آب زیرزمینی و کاهش کمی و کیفی این منبع ارزشمند در سطح جهانی شده است. با درک روزافزون وابستگی متقابل آب و توسعه، توجه به مدیریت پایدار آب زیرزمینی در آبخوانهای مشترک مرزی برای مقابله با تهدیدهایی همچون کمبود آب، غذا، انرژی، از بین رفتن اکوسیستمها و تنوع زیستی و از همه مهمتر کاهش امنیت انسانی، امری الزامی است. بنابراین برای دستیابی به افزایش سطح همکاری بهمنظور استفاده عادلانه و پایدار از آبخوانهای مشترک مرزی کشور و همچنین جلوگیری از هر گونه اختلاف و مناقشات در آینده، از تجارب موفق همکاریهای بینالمللی میان آبخوانهای مشترک مرزی همچون توافقنامه آبخوان ژنو (میان فرانسه و سوئیس)، استفاده نموده و پیشنهاداتی در این زمینه ارائه شده است. راهکار پیشنهادی شامل انعقاد توافقنامه اولیه برای همکاری بیشتر در زمینه شناسایی پارامترهای فنی، فرهنگی-اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و حقوقی با مشارکت و فعالیت تمام سازمانهای دولتی، غیردولتی، کارشناسان فنی و متخصص، جوامع دانشگاهی و مدنی در یک مجموعه مشترک، تأمین منابع مالی برای دستیابی به مطالعه جامع وضعیت آبخوان مشترک، اشتراکگذاری اطلاعات قابل اعتماد در یک پایگاه مشترک، ایجاد یک سازمان مورد توافق کشورهای ذینفع و تعریف قوانین و تعهدات لازم، تشکیل کمیته مشورتی بهمنظور کاهش اختلافات و نظارت بر اجرای تعهدات و در آخر ارائه یک چارچوب جامع در قالب یک توافقنامه مشترک میان کشورهای ذینفع با یک آبخوان مشترک میباشد.
تأثیرات احداث سد حسنلو بر جامعه محلی در حوزه آبریز دریاچه ارومیه
دوره 10، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 85-98
https://doi.org/10.22067/jwsd.v10i2.2302-1213
یونس اکبری، سید نوید موسوی
چکیده این مطالعه با استفاده از روش کیفی به دنبال آن است تا دریابد ساخت سد حسنلو، بهعنوان یک اقدام توسعهای بر حوزه آبریز دریاچه ارومیه، از نظر مردم محلی چه نتایج و پیامدهایی را به دنبال داشته است و در نهایت صورتبندی روشنی از دیدگاه جامعه محلی در رابطه با تأثیرات این سد بر دریاچه ارومیه ارائه دهد. یافتههای تحقیق گویای آن است که احداث سد حسنلو بهعنوان یک اقدام توسعهای، در نگاه جامعه محلی نتایج مثبتی ازجمله افزایش درآمد کشاورزان منطقه، بهبود وضع معیشتی و رفاهی اهالی منطقه و ایجاد اشتغال وابسته برای بخشی از ساکنان و همچنین افزایش تولید محصولات کشاورزی را به همراه داشته است و از این جنبه میتوان آن را بهعنوان یک اقدام توسعهای مطلوب ارزیابی نمود. دیدگاه مثبت جامعه محلی نسبت به این اقدام توسعهای را میتوان با استناد به دغدغه ساکنان محلی برای حفظ سد حسنلو و گسترش اقدامات توسعهای از این دست، در ازای خشک شدن دریاچه ارومیه استنباط نمود. بااینحال این اقدام توسعهای علاوهبر نتایج مثبت، پیامدهای منفی نیز به همراه داشته است که مهمترین آن تشدید وضعیت بحرانی دریاچه ارومیه است. بهطورکلی میتوان اینگونه بیان کرد که تعدد سدهای احداث شده بر روی رودخانههای ورودی به دریاچه ارومیه نمودی عریان از توسعه افسار گسیخته بوده که عامل اصلی تشدید خشک شدن دریاچه ارومیه است و باید با توسعه مسئولانه و مدیریت شده جایگزین شود.
مدیریت توأم آب زیرزمینی – خشکسالی: مروری بر تجارب کالیفرنیا
دوره 10، شماره 1، بهار 1402، صفحه 77-86
https://doi.org/10.22067/jwsd.v10i1.2302-1219
نجمه گازر حبیب آبادی، هاشم درخشان
چکیده کشور ایران در منطقهای خشک و نیمهخشک واقع شده، که بخش بزرگی از نیازهای آبی آن از منابع آب زیرزمینی تأمین میشود. در دورههای خشکسالی شدید و طولانیمدت که امکان تأمین آب از منابع آب سطحی وجود ندارد؛ آب زیرزمینی یگانه منبع تأمین آب خواهد بود. عدم توجه به مدیریت تقاضا و کنترل اضافه برداشت میتواند تنش آبی ایجاد شده را با کاهش ذخیره آب زیرزمینی تشدید نماید. لذا برای کاهش اثرات مخرب خشکسالی و حفاظت از آب زیرزمینی نیاز به استراتژیهای پیشگیرانه ضروری است. اما متأسفانه اکثر استراتژیهای کاهش اثرات مخرب خشکسالی منفعلانه بوده و بر تأمین کمبود آب ایجاد شده در دوره خشکسالی، از منابع آب زیرزمینی تمرکز دارد و از توجه به مدیریت توأم آب زیرزمینی-خشکسالی غفلت شده است. باتوجه به اثر پدیده تغییراقلیم بر افزایش شدت و تواتر وقایع حدی که موجب افزایش احتمال وقوع خشکسالیهای شدید و طولانی مدت میشود، ضروری است به استراتژیهای فعال در این زمینه توجه ویژه شود. رزرو آب زیرزمینی در سالهای نرمال و مرطوب، از طریق مدیریت تقاضا و کاهش برداشت، به عنوان رویکردی فعالانه میتواند علاوهب ر حفظ آب زیرزمینی، مقاومت در برابر خشکسالی را افزایش داده و امنیت تأمین آب در طول خشکسالیهای شدید را بهبود بخشد. این مقاله در راستای تشریح این رویکرد در دو بخش تدوین شده است. بخش اول به تشریح نحوه برنامهریزی سازمانهای مرتبط برای مدیریت توأم خشکسالی و آب زیرزمینی پرداخته و در بخش دوم سعی شده رویکردهای جدید در حال انجام در کالیفرنیا تبیین شده، و همچنین کاربرد آن در ایران تشریح شود.
ارزشگذاری مشروط کیفیت آب آشامیدنی شهر دهلران
دوره 10، شماره 1، بهار 1402، صفحه 87-98
https://doi.org/10.22067/jwsd.v10i1.2208-1171
علی سایه میری، آرزو چراغی، عبدالله شایان، اردشیر سلیمانی
چکیده برخورداری از آب آشامیدنی سالم، بزرگترین کلید سلامت عمومی است. در طول تاریخ بشر، آب بهعنوان اساسیترین جز بقا شناخته شده و از آن به عنوان اکسیر نادر زندگی یاد شده است. هدف اصلی این مقاله برآورد ارزش اقتصادی کیفیت آب خانگی شهر دهلران با استفاده از روش ارزشگذاری مشروط (CVM) است. روش نمونهگیری بهصورت تصادفی ساده انجام شد، تعداد نمونه با استفاده از روش کوکران با در نظر گرفتن درجه اطمینان 95% و 50% و خطای 5% تعداد 384 نفر تعیین شد. برای پایایی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که مقدار آن 0/86 به دست آمد. برای اندازهگیری میزان تمایل به پرداخت از مدل لاجیت استفاده شد و بر اساس روش حداکثر درستنمایی، پارامترهای این مدل برآورد شد. به منظور محاسبه میزان تمایل به پرداخت (WTP) سه مبلغ پیشنهادی 2000 ریال، 4000 ریال و 6000 ریال به صورت سه سوال وابسته به یکدیگر برای هر نفر خانواده در ماه بر اساس میانگین مصرف آب خانوارها در شهر دهلران مطرح شد. نتایج نشان داد متوسط تمایل به پرداخت برای بهبود کیفیت آب خانوار، 5875 ریال و ارزش اقتصادی کیفیت آب خانگی شهر دهلران ماهانه 29316 ریال میباشد. همچنین تأثیر متغیرهای سن، نگرانی از کیفیت آب آشامیدنی، اطلاعات در مورد بیماریهای قابل انتقال و قبض ماهیانه آب اثر معناداری بر تمایل به پرداخت دارند.
یادداشت تحلیلی: هفده سؤال حکمرانی آب
دوره 10، شماره 1، بهار 1402، صفحه 117-119
مهدی فصیحی هرندی
چکیده امروزه واژه حکمرانی به یکی از پرکاربردترین اصطلاحات در سیاستگذاری تبدیل شده است. بخشی از جذابیّت آن در این است که مفهوم حکمرانی به نوعی نشاندهندۀ تضعیف دیدگاههای دولتمحور از قدرت و هدایت سیاستها به سمت اجتماع محوری حکومت است. بخش دیگری از این جذابیت این است که «حکمرانی» بازیگران خصوصی و جامعه مدنی را بهعنوان منابع و ابزارهایی برای سیاستگذاری عمومی مشترک به بازی میگیرد، حداقل روی کاغذ (Sørensen و Triantafillou، 2009؛ Torfing و همکاران، 2012). لذا حکمرانیِ کارآمد، یکی از بزرگترین پیشرانههای رفاه و گسترش عدالت در جوامع است که با تدبیر و دوراندیشی مجانب است.
بحرانهای پیدرپی آب در کشور به ناکارآمدیِ حکمرانیِ آب ترجمه شده به نحویکه این ناکارآمدی، نقش محوری در شعلهور کردن منازعات، مهار رشد اقتصادی، ماندگاری نابرابری و افزایش تخریب و فشار بر منابع آب و منابع طبیعی و محیطزیست ایفا میکند. لذا شناخت آسیبها و مسائل سیستم حکمرانی آب کشور و شناخت چشمههای ناکارآمدی برای ارتقاء و تبدیل آن به یک سیستم کارا، یک هدف بسیار مهم است که به نظر میرسد تنها با تغییر پارادایم حکمرانی آب، امکانپذیر باشد. نظام حکمرانی نتوانسته تشخیص دهد کدام بحران را در اولویت قرار دهد، بعد سراغ راهحل آن برود. لذا در دور باطلِ راهحلهای تکراری که خود بحران جدید میآفریند، گرفتار شده است. قبل از ارائه راهحلها، احتمالاً سه مسأله مهم حال حاضر حکمرانی آب کشور، نداشتن یا ندانستن شبکه مسائل حکمرانی، عدم اولویتبندی وعدم به اشتراکگذاری این مسائل است. تشویق در شناخت و به اشتراکگذاری مسائل، لزوماً برای پیدا کردن راه حل نیست، بلکه در بعد اجتماعی عمدتاً برای نزدیک کردن نظرات و ایجاد شفقت و همسوئی بین ذیمدخلان است.
به این منظور در این نوشتار صرفاً سوالاتی که به نظر میرسد بخشی از سوالات محوری سیستم حکمرانی آب کشور است، طرح شده است. مخاطب سوالات، یک فرد فرضی اثرگذار در نظام تصمیمگیری آب کشور است و در ابتدای هر سوال، یک پیشدرآمد برای تبیین پشتوانۀ سوالات، نگارش شده است.
طراحی مدل مفهومی و ساختاردهی زنجیره تأمین آب شیرین با استفاده از رویکرد ترکیبی روششناسی سیستمهای نرم و مدلسازی معادلات ساختاری
دوره 9، شماره 4، زمستان 1401، صفحه 13-22
https://doi.org/10.22067/jwsd.v9i4.2206.1157
محمد مهدی مهتدی، پوریا فرح گل، سپیده خوشاب، سهیلا مرادی
چکیده فراهم کردن آب شیرین، امروزه یکی از چالشهای بشریت و از نگرانیهای سازمان ملل متحد و سازمان فائو میباشد. بنابر تغییرات ناگهانی الگوهای عرضه و درخواست آب شیرین در جهان کنونی، مدیریت فراهم کردن آن بهصورت چالشی دنبال میشود. هدف از این پژوهش، طراحی مدل مفهومی و ساختاردهی زنجیره تأمین آب شیرین با استفاده از رویکرد ترکیبی روششناسی سیستمهای نرم و مدلسازی معادلههای ساختاری میباشد. با شیوه گلوله برفی مصاحبهای باز و طرح پرسش واحد و جامع از ۲۰ تن از خبرگان و صاحبنظران فعال انجام شد. پس از آن نقش پژوهشگران در سازماندهی و ساختاردهی عوامل شناسایی شده از جمعآوری اطلاعات، مدل سیستمی ارائه شد. سپس مدل کیفی ناشی از تفکر سیستمی افراد شرکتکننده در پژوهش در بخش کمی برای اعتبارسنجی، در چارچوب فرضیه و آزمون فرض، در نرمافزار PLS-SMART اندازهگیری شد. یافتهها نشان داد چنانچه زنجیره تأمین آب شیرین یک سیستم در نظر گرفته شود، ورودی و عرضه این سیستم آب باکیفیت، باران و سیل است، اختلال در پردازش و تحلیل این سیستم ضربه زدن ذینفعان است؛ کنترل برای فرهنگسازی بهعنوان عامل اثرگذار و تعدیلکننده این سیستم؛ آب و هوای چندگانه، بیثباتی سیاستها، فجایع طبیعی بهعنوان عاملهای محیطی و سیاسیکاری؛ سیاست سفارش و مصرف مقداری و کنترل کیفیت برای شکلدهی به کنترل فرهنگساز؛ تقاضا و خروجی مختلکننده در این سیستم توزیع لجستیک، هدررفت آب و پیشبینی مصرف اشتباه و فرار مالیاتی بوده و سرانجام دستاوردهای بهینه مدل شناسایی ردپای آب، واکاوی مسائل پایداری آب و کنترل کمبود آب میباشند.
متابولیسم آب شهری، ابزاری کارآمد جهت ارزیابی عملکرد مدیریت آب شهری (مطالعه موردی شهر اصفهان)
دوره 9، شماره 4، زمستان 1401، صفحه 23-36
https://doi.org/10.22067/jwsd.v9i4.2207.1162
نیما نظامی، مصطفی تیزقدم، مهدی ضرغامی، مریم عباسی
چکیده با افزایش تغییرات آب و هوایی و اجتماعی، چالش امنیت آبی شهرها پررنگتر میشود و تصمیمگیران شهری برای دستیابی به مدیریت پایدار آب شهری در زمینههایی مانند بهرهوری آب و استفاده مجدد از فاضلاب حرکت میکنند. در این پژوهش یک چارچوب متابولیسم آب شهری براساس موازنه جرمی آب گسترش داده شد. با استفاده از آن الگوهای جریان آب در بخشهای شهری بررسی و کارایی مدیریت آب در شهر اصفهان ارزیابی شد. در این مقاله معادلههای پیشین متابولیسم آب شهری بررسی و رابطههای تازهای با در نظر گرفتن جایگاه مدیریت آب شهری در شهرهای کشورهای درحالتوسعه مانند ایران، با اضافه شدن پارامترهایی مانند آب بدون درآمد، تعریف شد. مدل متابولیسم آب ساخته شده برای اولین بار بر روی شهر اصفهان بهعنوان یک نمونه واقعی برای سال ۱۳۹۸ به کار گرفته شد و الگوی استفاده از آب و کارایی آب شهری اصفهان تحلیل شد. شهر اصفهان تا اندازه بسیاری به آب سطحی و منابع آب سد و رودخانه زایندهرود وابسته است. درحالیکه با داشتن تعداد بسیاری مصرفکننده خانگی پتانسیل بالایی از دیدگاه منابع آب خاکستری و فاضلاب تصفیه شده دارد. بررسیها نشان داد بیش از ۸۰ درصد از نیاز آبی شهر اصفهان از منابع خارجی تأمین میشود و همین مورد گویای شکننده بودن فراهم کردن آب پایدار و وابستگی شدید شهر اصفهان به بخشهای پیرامون برای فراهم کردن آب خود است. این نتایج نشان میدهد، چارچوب متابولیسم آب به آسان کردن درک و ارزیابیهای فراگیرتر از کارایی آب شهرها کمک میکند.
آسیبشناسی حکمرانی آب در یزد
دوره 9، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 57-72
https://doi.org/10.22067/jwsd.v9i3.2204.1137
لیلی بنیاد، اکبر زارع شاه آبادی، مهربان پارسامهر
چکیده حکمرانی آب، فرآیند تصمیمگیری در مجموعهای از سیستمهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و اجرایی به منظور برنامهریزی، توسعه و مدیریت منابع آب و ارائه خدمات آب در بخشهای مختلف جامعه میباشد. استان یزد به دلیل واقعشدن در فلات مرکزی، یکی از خشکترین استانهای کشور است. بنابراین حکمرانی آب به گونهای که بخشهای مختلف کشاورزی، شرب-بهداشت، صنعت و همچنین ذینفعان اصلی، مصرف بهینهای داشته باشند و منابع آب نیز تخریب نگردد، ضروری به نظر میرسد. هدف پژوهش حاضر آسیبشناسی فرآیند تصمیمسازی و عملکرد مدیران در حوزه حکمرانی آب در یزد است. رویکرد پژوهش حاضر کیفی، روش دادهبنیاد و تکنیک جمعآوری اطلاعات مصاحبۀ عمیق نیمهساختاریافته با سه گروه از مدیران و کارشناسان اداری، صاحبنظران و خبرگان آزاد حوزه آب و کارفرمایان بخش صنعت و کشاورزی بوده است که به روش نمونهگیری هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. تکنیک تحلیل دادهها نیز کدگذاری باز، محوری و انتخابی بوده است. یافتههای پژوهش نشان داد که مدل حکمرانی آب در یزد، حکمرانی منفعتطلبانه است. این نوع حکمرانی به معنای توجه به منافع آنی و کنونی و عدم توجه به وضعیت منابع آب برای آیندگان میباشد که دارای ویژگیهایی چون حکمرانی دستوری و از بالا به پایین، نمایشی، موقتی، بدون توجه به مسائل زیستمحیطی و توسعهپایدار، عدم وجود تعامل بین مردم و مسئولین و همراه با مشارکت معیوب بهرهبرداران بوده است.
ارزیابی تمایل خانوارهای شهری به پذیرش تکنولوژیهای کارآمد آبی در منطقه 6 شهر تهران
دوره 9، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 73-86
https://doi.org/10.22067/jwsd.v9i3.2204.1138
سمانه عابدی، فاطمه کامیاب، نسترن نصیری
چکیده تکنولوژیهای کارآمد آبی بهعنوان ابزار غیراقتصادی در حفاظت از منابع آب، همواره مورد توجه اقتصاددانان محیطزیست واقع شده است. بنابراین این پژوهش با هدف ارزیابی تمایل خانوارهای شهر تهران نسبت به پذیرش تکنولوژیهای کارآمد آبی جهت حفاظت از منابع آب در سال 1399 انجام شده است. برای این منظور با استفاده از روش پیمایشی در قالب مصاحبه و تکمیل پرسشنامه، عوامل موثر بر پذیرش کاربرد تکنولوژیهای کارآمد آبی با بهرهگیری از الگوی لاجیت تعیین شد. نتایج مطالعه نشان داد 57 درصد از نمونه مورد مطالعه، حاضر به پذیرش تجهیزات کارآمد آبی است. همچنین نتایج نشان داد آن است که شاخص نگرش نسبت به حفاظت از آب (با کشش 13/1)، از جمله مهمترین مؤلفههای اثرگذار بر پذیرش تکنولوژیهای مذکور میباشد. سطح تحصیلات و اندازه خانوار نیز، جایگاه دوم و سوم مهمترین عوامل مؤثر بر پذیرش تکنولوژی کارآمد آبی را به خود اختصاص داده است؛ بهطوریکه با یک درصد افزایش در هر یک از آنها به ترتیب، 3/2 و 2/29 درصد احتمال تمایل به پذیرش استفاده از تکنولوژیهای مذکور افزایش خواهد یافت. در این راستا اعطای تسهیلات به خانوار جهت تهیه ابزارهای کاهشدهنده مصرف آب، اجرای طرحهای تشویقی، تفکیک اجباری کنتور خانوارها و حذف هزینه آب از روی شارژ، تبلیغ مؤثر از رسانههای عمومی(رادیو، تلویزیون و ...) و فضای مجازی نقش مؤثری در ترغیب خانوارها به استفاده از تکنولوژیهای کارآمد آبی خواهد داشت.
سرمقاله و یادداشت کوتاه
دوره 9، شماره 2، تابستان 1401
سعید مرید، حسین اسماعیلیان، علیرضا طاهری
چکیده لزوم توجه به رویکردهای جدید در تخصیص منابع آب
سعید مرید/ عضو هیئت تحریریه
یادداشت کوتاه:
مدیریت تقاضا، راهکار گذر از بحران آب
حسین اسماعیلیان/ رئیس هیأت مدیره و مدیر عامل شرکت آب و فاضلاب مشهد
نگاهی به عملکرد کمیته مدیریت منابع آب (شرکت آب منطقه ای خراسان رضوی)
علیرضا طاهری/ رییس هیات مدیره و مدیر عامل شرکت آب منطقه ای خراسان رضوی
تخصیص بهینه برای مصارف شرب و صنعت با استفاده از رویکرد سیستم پشتیبان تصمیمگیری و مدل سریهای زمانی (مطالعه موردی: سد بار نیشابور)
دوره 9، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 1-8
https://doi.org/10.22067/jwsd.v9i2.2111.1096
محمد تقی کرباسی معروف، حمید رضا ناصری، فرشاد علیجانی
چکیده سد مخزنی بار در 23 کیلومتری شمال غرب شهر نیشابور با هدف تامین آب شرب شهر و آب مورد نیاز کارخانه فولاد نیشابور ساخته شده است. بهمنظور دستیابی به مقادیری قابل اعتماد برای تخصیص آب، از مدل شبیهسازی–بهینهسازی مدیریت منابع آب MODSIM (مدل سیستم پشتیبانی تصمیم گیری) به همراه مدلسازی سری زمانی رژیم جریان سطحی SARIMA با هدف پیشبینی 10 سال آینده (1396-1406)، بهره گرفته شده است. مدلسازی براساس سه سناریو سری زمانی دراز مدت (1348 لغایت 1396)، کوتاه مدت (10 ساله اخیر 1386-1396) و پیشبینی (10 ساله آینده) انجام شده است. نتایج پژوهش نشان از توانایی مناسب شبیهسازی جریان سطحی رودخانه توسط مدلهای سری زمانی مینماید. مدلسازی برنامهریزی منابع آب طرح بار نشان میدهد، بر پایه اطلاعات سری زمانی دراز مدت رواناب رودخانه بار، قابلیت اطمینان تامین آب برای کارخانه فولاد 80 درصد و برای شرب نیشابور 74 درصد است. این ارقام برای سری زمانی رواناب 10 ساله اخیر بهترتیب برابر 59 و 50 درصد میباشد که نشان از تأثیر خشکسالیهای اخیر و لزوم تغییر برنامهریزی تخصیص آب حوضه است. تغییرات حجم آب مخزن در دوره 10 ساله اخیر نشان میدهد، به استثنای سالهای 1388 و 1389 در بیشتر ماههای سایر سالها، آبی جهت تنظیم در مخزن سد وجود ندارد. به همین جهت باوجود قابلیت اطمینان بالای تخصیص آب در سری زمانی دراز مدت، قابلیت اطمینان در دوره کوتاه مدت اندک است و نشان از ریسک بالای طرح در تأمین نیازهای آبی دارد.
پیشبینی تقاضای روزانه آب شهر شیراز با استفاده از شبکهعصبی و الگوریتم بهینهسازی کلونی زنبور عسل
دوره 9، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 9-18
https://doi.org/10.22067/jwsd.v9i2.2201.1117
الهام اسراری، محمد حسینی
چکیده دسترسی به آب شرب بهداشتی یکی از مهمترین نیازهای بشری و حقوق شهروندی است. به همین دلیل، تأمین، انتقال، تصفیه و توزیع آب شرب بهداشتی بهمنظور رفع نیازهای آب مشترکین شهری و روستایی یکی از وظایف اولیه و اولویتهای هر دولتی است. پیشبینی تقاضای آب در سیستمهای آبرسانی و توزیع آب، کمک شایانی به مدیران مرتبط با تامین آب، جهت مدیریت و جلوگیری از بروز بحران و برنامهریزی تامین آب، سرویس و نگهداری تجهیزات و تأسیسات، فرهنگسازی، اطلاعرسانی و غیره خواهد داشت. در این مقاله روشی ترکیبی مبتنی بر روشهای شبکه عصبی و بهینهسازی کلونی زنبور عسل برای پیشبینی تقاضای آب شرب و بهداشت شهر شیراز ارائه شده است. هدف از این مقاله ارتقای دقت پیشبینی تقاضای آب با بهکارگیری روش شبکه عصبی بود. پارامترهای در نظر گرفته شده جهت مدلسازی پیشبینی تقاضای آب شامل اطلاعات گذشته تقاضای آب، دمای هوا، جمعیت، وزش باد و تاریخ است. اطلاعات استفاده شده برای آموزش شبکه عصبی شامل 10 سال از سال 88 تا 97 بود. جهت صحتسنجی و بررسی عملکرد روش پیشنهادی، تقاضای آب سال 98 و فروردین 99 پیشبینی و با آمار واقعی مقایسه شد. بر اساس نتایج بهدست آمده روش پیشنهادی بهطور مناسبی توانسته پیشبینی تقاضای آب را انجام دهد. روش پیشنهادی دقت مطلوبی داشته و انحراف پیشبینی تقاضای آب در بدترین شرایط به عدد یک درصد رسیده که مقدار قابل قبولی است. از لحاظ آماری نتایج بهدستآمده با استفاده از پارامتر MAPE با تحقیقات پیشین مقایسه شد، از این منظر روش پیشنهادی قابل اطمینان بوده و کارایی مناسبی در پیشبینی تقاضای آب سیستم شهر شیراز داشته است.
ترجمان مفهوم عدالت توزیعی در سیاستگذاریهای تخصیص منابع آب
دوره 9، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 19-32
https://doi.org/10.22067/jwsd.v9i2.2201.1115
سمیه ایمانی، محمد حسین نیک سخن، رضا صفری شالی
چکیده در ساختار تصمیمگیری منابع آب یکی از موضوعات اساسی تخصیص "عادلانه"، "منصفانه" و "بر مبنای تساوی" است. بر اساس خواست دولتها، سیاستهای تخصیص منابع آب، بر مبنای عدالت انجام میشوند؛ درحالیکه تعریف دقیق عادلانه بودن و نحوه کاربرد آن در بخش آب بر محققین و سیاستگذاران پوشیده است. بنابراین یافتن پاسخ چگونگی توزیع عادلانه منابع محیطزیستی مانند آب یکی از گامهای اساسی در مطالعات و سیاستگذاریهای منابع آب است. اما حوزهای که کمترین توجه به آن اختصاص یافته است، تعریف دقیق عادلانه بودن است. بر این مبنا، نوشتار حاضر بهصورت مطالعه اسنادی و در قالب تکنگاری توصیفی و تحلیلی عمیق در حوزه عدالت توزیعی در سیاستگذاریهای تخصیص منابع آب تهیه شده است. بنابراین در این پژوهش افزون بر بررسی مفاهیم پایهای عدالت، فلوچارت انتخاب مراحل بررسی عدالت آبی در کشور پیشنهاد خواهد شد. همچنین مقایسه و تبیین مفاهیم عدالت توزیعی در تخصیص منابع آب نیز ارائه میشود تا اختلاف بین رویکردهای مختلف عدالت توزیعی بر مبنای مفهوم مدرن آن شامل برابری، تفاوت، برابری فرصتها، رفاه، شایستگی و استحقاق از منظر عدالت در پژوهشهای آبی مشخص شود.
عوامل موثر بر تقاضای آب صنعتی در ایران و چالشهای پیشرو
دوره 9، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 33-46
https://doi.org/10.22067/jwsd.v9i2.2203.1129
امنه زارع، مهدی حاج امینی، محمد علی فیض پور
چکیده همگام با تلاش کشورها برای دستیابی به درآمد سرانه بالاتر و توسعه اقتصادی، مصرف آب در بخشهای کشاورزی، صنعت و خانگی افزایش مییابد. باتوجهبه محدودیت جدی در عرضه منابع آب، بررسی عوامل افزایشدهنده تقاضای آب اهمیت مییابد. در همین راستا، پژوهش حاضر نقش سه عامل تولید، ساختار و بهرهوری را در تغییرات تقاضای آب بخش صنعت ایران (در سطح کدهای دورقمی ISIC) با استفاده از روش شاخص میانگین لگاریتمی دیویژیا (LMDI) بررسی کرده است. تجزیه تقاضا برای دورههای 1375-1380، 1380-1386، 1386-1390 و 1390-1396 نشان داد عامل تولید صنعتی بیشترین سهم را در افزایش تقاضای آب طی این دورهها داشته و سهم آن از ۴۳ درصد به ۸۰ درصد افزایش یافته است. در مقابل، سهم بهرهوری در کاهش تقاضای آب از ۴۵ درصد به ۷ درصد کاهش پیدا کرده و اثر آن نیز معکوس شده است (یعنی کاهش بهرهوری آب مصرفی و افزایش تقاضای آب). تغییر ساختار صنعت نیز سهم تاحدودی ثابت و در حدود 10 درصد به خود اختصاص داده است. در نتیجه، افزایش تولید صنعت، نیروی محرکه اصلی تقاضایِ روزافزون بخش صنعت برای آب در ایران بوده؛ و بهبود بهرهوری و اصلاح ساختار صنایع (به نفع صنایع کمآبخواه) نتوانستهاند آن را خنثی کنند و حتی سهم آنها در دورههای اخیر کاهش یافته است. بنابراین نتیجه استراتژی خودکفایی در حوزه صنعت حداقل از دید مسئله آب، پایدار نبوده و ادامه مسیر فعلی به تشدید بحران آبی و حتی انتخاب میان دوگزینه بقای صنعت یا کاهش تنشهای آب منجر خواهد شد.
یادداشت تحلیلی: تدوین اطلس دیجیتال منابع آب ایران: ضرورت، چشمانداز و راهبردهای کلان
دوره 9، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 127-134
مجتبی شفیعی، شیوا قلیزاده سرابی، عطاءاله جودوی، میثم مجیدی خلیلآباد، فاطمه قبادی حمزه خانی
چکیده دادهها و اطلاعات مهمترین زیربنای تصمیمگیری و سیاستگذاری در مدیریت منابع آب و مواجهه با چالشهای نوظهور تغییر اقلیم میباشند. در ایران بین تولیدکنندگان دادهها (کارشناسان) و مصرفکنندگان دادهها (سیاستگذاران) در حوزه مدیریت منابع آب شکاف شناختی و اطلاعاتی قابل توجهی وجود دارد. به این معنی که هرچند در کشور، دادههای زیاد و متنوعی برداشت و تولید میشود، اما در پالایش دادهها، تولید اطلاعات مورد نیاز مدیران، انتشار و دسترسی به آنها، ضعف بزرگی در کشور وجود دارد. رویکرد تدوین اطلس دیجیتال منابع آب و تجارب مرتبط با آن میتواند نقش موثری به عنوان بستری برای ارائه اطلاعات مفید و اشتراکگذاری آنها در راستای بهبود حکمرانی آب باشد. یادداشت تحلیلی حاضر با هدف ارائه مفاهیم و تجارب در حوزه توسعه اطلس دیجیتال منابع آب تدوین شده است. در این یادداشت ضمن بررسی تاریخچه توسعه اطلس منابع آب در ایران، بررسی اسناد بالادستی در این حوزه و ارزیابی مهمترین چالشهای پیشرو برای توسعه اطلس دیجیتال منابع آب در ایران، چشمانداز و راهبردهایی در تدوین اطلس دیجیتال منابع آب در سطح وزرات نیرو پیشنهاد شده است.
یادداشت تحلیلی: گفتگو برای تعیین شبکه مسائل رودخانه کشف رود
دوره 9، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 135-137
نفیسه سیدنژاد گل خطمی، محمد سلیمی گل شیخی، رضا براتی
چکیده مسائل شهری از جمله مسائلی هستند که متاثر از عوامل گوناگونی هستند و باید از دیدگاههای مختلف بررسی شوند. یکی از مشکلات شهر مشهد، وضعیت وخیم رودخانه کشفرود است. این رودخانه از شمال مشهد میگذرد و دارای قدمت تاریخی مهمی است. مسیر این رود روزگاری نقش جاده ابریشم را داشته و تمدنساز بوده، اما در اثر بی توجهی، به محلی برای دفع فاضلاب های صنعتی و فضولات حیوانی و انسانی تبدیل شده و آسیبهای مختلف اجتماعی، بهداشتی، اقتصادی، فرهنگی و غیره به اطراف رودخانه وارد کرده است. این رودخانه میتواند منبع مهمی برای رونق کشاورزی، صنایع، گردشگری باشد اما به ظرفیتهای آن کمتر پرداخته شده و عموما با نگاه تهدیدمحور مانند جریان یافتن پسابهای خطرناک شهری و استفاده در جهت تولیدات ناسالم کشاورزی شهری مطرح شده است. از طرف دیگر نظر به تغییرات روزافزون اقلیمی، فرهنگی، اقتصادی و غیره لازم است شبکه مسائل امروزه و آینده مرتبط با این رودخانه با یک نگاه جامع توسط پژوهشگران، نخبگان و دغدغه-مندان تبیین شود. هم چنین، حل مسائل پیرارودخانه کشفرود نیاز ضروری به فعال سازی جامعه محلی دارد تا مسئولیت-پذیری نسبت به سرنوشت رودخانه حاصل و در نتیجه اقدام جمعی رخ دهد. هدف از این یادداشت، معرفی و ارائه یک ساز و کار مناسب برای گفتگو در خصوص تعیین شبکه مسائل احیاء پیرارودخانه کشفرود در قالب سلسله جلسات گفتگو با نخبگان، متخصصان و مسئولین است.
یادداشت تحلیلی: شهر حساس به آب (برداشتی از کتاب شهرهای حساس به آب؛ ایده و برنامه عمل. به تألیف آقای دکتر محمد فاضلی و همکاران)
دوره 9، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 138-141
ثمانه توکلی امینیان، سیده سعیده شرافت
چکیده بیشتر شهرهای ایران در مناطق جغرافیایی با محدودیت شدید منابع آبی واقع شدهاند. توسعه شهرها به دلایل گوناگون، سبب افزایش تقاضای آبی شده و نیاز به تأمین آب شهرها روز به روز بیشتر میشود. تا کنون این افزایش تقاضا به دلیل تمرکز بر رویکرد تأمین آب، بیشتر از طریق راهکارهایی نظیر انتقال آب از منابع فراحوضهای و برداشتهای بیشاز حد از آبخوانها پاسخ داده شده است؛ که منجر به تخریب منابع آبی و کاهش ظرفیت تأمین شده است.
از این رو، مقابله با این بحران و سازگاری با کم آبی، نیازمند تحول بنیادین در سیاست توسعه شهری و مدیریت آب شهرهاست. و این مهم جز از طریق تغییر ریل مدیریت آب از مدیریت عرضه به مدیریت تقاضا محقق نمیشود. در این راستا برای حل این چالش، مشارکت تمامی گروداران اعم از سیاستگذاران و تصمیمگیران، شهروندان، رسانهها، بخش خصوصی و نهادهای دولتی و غیردولتی مورد نیاز است.
در این راستا ایده «شهر حساس به آب» به عنوان بستری برای جلب مشارکت همه گروداران با هدف حساسکردن و تغییر شرایط ذهنی آنها و به کارگیری تمامی ظرفیتهای ارتباطی و اجتماعی جامعه در مسیر مدیریت مصرف آب، مطرح میشود.
شاخصهای مدیریت منابع آب با تمرکز بر حکمرانی
دوره 9، شماره 1، بهار 1401، صفحه 1-10
https://doi.org/10.22067/jwsd.v9i1.2110.1086
مرجان قوچانیان، محمد فشائی
چکیده تعارضات اجتماعی حول محور آب، شور شدن منابع آب، افت سطح آب زیرزمینی و ... بیانگر وجود نارساییهای اساسی در سیستم مدیریت آب کشور است. بخشی از این پیامدها، ناشی از عوامل طبیعی همچون خشکسالی، تغییر اقلیم و ...، بخشی دیگر متاثر از سیاستهای حکمرانی آب است. حکمرانی و مدیریت از منظر کلی شباهت دارند؛ اما در واقع مدیریت در قالب فعالیتهای اجرایی و حکمرانی، بستر ساختاری موجود بر اجرای آن فعالیتها است. حکمرانی آب طیفی از نظامهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و اداری است که برای توسعه و مدیریت منابع آب و عرضه خدمات آبی در سطوح مختلف جامعه وجود دارند و سازوکاری مستقیم برای بهزیستی مردم بهشمار میرود. دلیل دیگر اهمیت حکمرانی ارتباط با بعضی از شاخصهای کلان جامعه است. شاخصهای حکمرانی خوب باتوجهبه شرایط هر جامعه متفاوت است. در فرآیند ارزیابی حکمرانی خوب، باید هر نوع قضاوت و ارزیابی، مبتنی بر معیارها و شاخصهای معین باشد. بومیسازی شاخصها در هر جامعهای رسیدن به پایداری در حوزۀ مورد نظر را تسریع خواهد نمود. در این مقاله با هدف آگاهی از دانش جهانی به منظور اجرای حکمرانی خوب آب کشور، مراحل مختلف تغییرات مدیریت آب دنیا بررسی و به اثرات آن بر سیاستگذاری و مدیریت داخلی آب کشور اشاره شد. سپس مطالعه تطبیقی از مدیریت و دانش بومی منابع آبی با شاخصها و اصول حکمرانی خوب انجام گرفت. در نهایت با تبیین زمینهها و ساختار اصول حکمرانی در کشور، مشخص شد حکمرانی خوب از طریق پاسخگویی، حق اظهار نظر و عدالت اجتماعی که درجه اهمیت بالایی دارند، میسر خواهد شد.
چالشهای حکمروایی و مدیریت یکپارچه منابع آب شهرها "مطالعة شهرهای استان بوشهر"
دوره 9، شماره 1، بهار 1401، صفحه 11-24
https://doi.org/10.22067/jwsd.v9i1.2110.1089
مصطفی محمدی ده چشمه، عقیل گنخکی
چکیده پیامدهای منفی و فزاینده تغییر اقلیم در سالهای اخیر مانند خشکسالیهای متمادی در همافزایی با افزایش جمعیت شهرها و رشد شهرنشینی سبب شده است تا اکثر کشورهای جهان ازجمله ایران با کمبود منابع آب قابلدسترس مواجه شوند؛ اما در پاسخ به این کمبودها، مدیران و تصمیمگیران سطوح مختلف بدون توجه به منافع گروداران و شرکت دادن آنها در تصمیمگیریهای مرتبط، بر راهحلهای عرضه محور تأکید دارند و از پرداختن به مدیریت یکپارچه منابع آب خودداری نمودهاند. این پژوهش با هدف شناخت و ارزیابی چالشهای حکمروایی و مدیریت یکپارچه منابع آب شهرها به روش توصیفی–تحلیلی انجام شده است. بهاینمنظور پس از تعیین و استخراج شاخصهای مورد نظر با استفاده از نظرات خبرگان دانشگاهی و مدیران و تصمیمگیران مرتبط با موضوع، از روشهای وزندهی آنتروپی شانون برای وزندهی به این چالشها و از روش ترکیبی رتبهبندی TOPSIS برای تعیین و نمایش وضعیت شهرهای استان بوشهر نسبت به هم استفاده شده است. بر اساس نتایج؛ چالشهای "تفرق سازمانهای تصمیمگیر در مدیریت منابع آب" و "تأکید بر سیاستهای عرضه محور آب" به ترتیب با وزنهای089/0 و086/0 بهعنوان مهمترین چالش شناخته شدند. نتایج بررسی شاخص های منتخب حکمروایی منابع آب و آنالیز مدل کمی پژوهش نشان داده است که شهرهای بوشهر، گناوه و دیلم در سطح "حکمروایی کاملاً مطلوب"، شهر برازجان در سطح "حکمروایی مطلوب"، شهرهای اهرم، خورموج و عسلویه در سطح "حکمروایی متوسط"، شهرهای کنگان و جم در "سطح حکمروایی نامطلوب" و شهردیَر در سطح حکمروایی کاملاً نامطلوب" قرار دارند.
