Identifying Key Drivers of Watershed Governance within the Hydropolitical Context of the Harirud River

Document Type : Applied Article

Authors

Ehsan Tamassoki ¹

Sajid Bahrami Jaf, ²

Javad Momeni Damaneh ¹

Seyed Mohammad Tajbakhsh Fakhrabadi ³

¹ Faculty of Agriculture and Natural Resources, University of Hormozgan, Bandar Abbas, Iran

² Tarbiat Modares University, Tehran, Iran

³ Department of Watershed Management, Natural Resource Faculty, University of Birjand, Birjand, Iran

https://doi.org/10.22067/jwsd.v12i2.2506-1431

Abstract

Water, a vital element for socio-spatial sustainability, has emerged as a central issue in geopolitics in recent decades due to factors such as climate change, population growth, and economic development. This applied research, employing a descriptive-analytical approach, investigates the primary drivers influencing the transformation of watershed governance systems within the hydropolitical context of the transboundary Harirud River. The main objective of this study is to identify and analyze the key drivers shaping the future of hydropolitical relations in this watershed. The findings reveal four primary drivers: a focus on socio-economic issues aligned with the hydropolitical objectives of water resources, an emphasis on local water governance, coordinated management of  transboundary watersheds, and the utilization of indigenous knowledge, rainwater harvesting, and flood management. These drivers, identified by experts, are the most critical factors influencing hydropolitical relations in the Harirud watershed. The results underscore the necessity of a comprehensive and integrated approach to watershed governance that encompasses social, institutional, international, and technical dimensions. The findings highlight the critical importance of these drivers in ensuring regional water sustainability and security, mitigating potential conflicts, and facilitating transboundary cooperation for the optimal and sustainable management of shared water resources in the Harirud watershed.

Keywords

Key Drivers

Water Resources Management

Futures Studies

Transboundary Cooperation

Afghanistan

Subjects

• Water Management and Economy

---

References

آب منطقه‌ای خراسان رضوی. (1400). گزارش سالانه منابع آب حوزه هریرود. وزارت نیرو، مشهد، ایران.
بهرامی‌جاف، ساجد و جان‌پرور، محسن و تک‌روستا، مریم و ذوقی بارانی، کاظم و موسوی، میرنجف. (1401). نگرشی نو به مفهوم و ابعاد هیدروپلیتیک. پژوهش‌های جغرافیای انسانی، 55(1)، 61-78.
doi: 10.22059/jhgr.2021.326878.1008343
بی‌نیاز، مهدی، و تمسکی، احسان. (1402). واکاوی ابعاد جامعیت در مفهوم مدیریت جامع حوزه‌های آبخیز ایران. مدیریت جامع حوزه‌های آبخیز, 3(1)، 38-53.
https://doi.org/10.22034/iwm.2023.2001343.1074
تمسکی، احسان، بهرامی جاف، ساجد، و تمسکی، عرفان. (1403). واکاوی الگوی مفهومی حکمرانی محیط‌زیست در ایران. حکمرانی منابع طبیعی، 1(1)، 1-13.
doi: 10.22059/jnrg.2024.372377.1008
تمسکی، احسان، محمدی کنگرانی، حنانه، اشتریان، کیومرث، حلی‌ساز، ارشک، و نادری، فرشید. (1401). تحلیل قانون اصلاحات ارضی براساس نظریه‌ جریان‌های چند‌گانه‌ی کینگدان. پژوهش‌های راهبردی سیاستگذاری عمومی، 12(43)، 130-162.
doi: 10.22034/sspp.2022.546449.3114 
جان‌پرور، محسن. (1396). ژئوپلیتیک برای همه. انتشارات انتخاب. چاپ اول. تهران، ایران.
حافظ‌نیا، محمدرضا. (1396). اصول ومفاهیم ژئوپلیتیک. انتشارات پاپلی. چاپ پنجم. مشهد، خراسان رضوی، ایران. 
حسین پور پویان، رضا. (1392). تبیین مولفه‌های جغرافیایی و ژئوپلیتیکی روابط در مناطق ژئوپلیتیکی. فصلنامه ژئوپلیتیک، 9(2)، 161-203.          dor: 20.1001.1.17354331.1392.9.30.6.9 
دیانت، محسن، و درج، حمید، و قادری، ابراهیم. (1398). تاثیر هیدروپلیتیک زاب کوچک بر روابط سیاسی ایران و اقلیم کردستان عراق. فصلنامه پژوهش‌های سیاسی جهان اسلام، 9(2)، 131-158.
doi: 10.21859/priw-.090206 
صادقی، سید‌هادی، قاسمیه، هدی، مومنی دمنه، جواد، و موسوی، سید حجت. (1395). پهنه‌بندی کیفیت آب آبیاری و شهری با استفاده از GIS. نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران، 6(4)، 128-137.
عراقچی، سیدعباس (1393). دیپلماسی آب، از منازعه تا همکاری. فصلنامه علمی پژوهشی سیاست جهانی، 3(4)، 91-119. 
کامران، حسن، یاری، احسان، و عابدی، مرضیه. (1396). امنیت زیست محیطی و امنیت ملی ایران در بستر تحولات هیدروپلیتیک مرزی مطالعه موردی: هریرود. جغرافیا، 15(52)، 305-328.  
https://sid.ir/paper/150310/fa
مجتهدزاده، پیروز. (1398). جغرافیای سیاسی وسیاست جغرافیایی. انتشارات سمت. چاپ هشتم. تهران، ایران.
مسافری ضیاءالدینی، حسین، تمسکی، احسان، تاج‌بخش فخرآبادی، سید محمد، کدیور، علی‌اصغر، بی‌نیاز، مهدی، و خیاط خلقی، ناصر. (1403). ارائه الگوی فرآیندی مدیریت جامع حوزه‌‌های آبخیز در ایران. مدیریت جامع حوزه‌های آبخیز، 4(4)، 1-17.
https://doi.org/10.22034/iwm.2024.2029116.1154
مشهدی، علی، و اکبری، نرگس. (1399). تعهدات دولت‌های حوضچه هریرود در احداث تاسیسات آبی. حقوقی بین‌المللی، 37(63)، 309-342.
https://doi.org/10.22066/cilamag.2020.96365.1600

Aghaei, P., Hamidi, E., & Javadi, A. (2024). A novel MICMAC approach for cross impact analysis with application to urban water/wastewater management. Sustainable Cities and Society, 114, 105747.
https://doi.org/10.1016/j.scs.2024.105747
Atkinson, R., & Flint, J. (2001). Accessing hidden and hard-to-reach populations: Snowball research strategies. Social Research Update, 33(1), 1–4.
http://sru.soc.surrey.ac.uk/SRU33.html
Cascão, A. E., & Zeitoun, M. (2010). Power, hegemony and critical hydropolitics. Transboundary Water Management: Principles and Practice, 27–42.
https://doi.org/10.4324/9781849776585
Godet, M. (1999). The art of scenarios and strategic planning: Tools and pitfalls. Technological Forecasting and Social Change, 65(1), 3–22.
https://doi.org/10.1016/S0040-1625(99)00020-8
Hooghe, L., & Marks, G. (2003). Unraveling the central state, but how? Types of multi-level governance. American Political Science Review, 97(2), 233–243.
https://doi.org/10.1017/S0003055403000649
Jensen, S., & Kushniruk, A. (2016). Boundary objects in clinical simulation and design of eHealth. Health Informatics Journal, 22, 248-264.
https://doi.org/10.1177/1460458214551846
Kehl, J. R. (2011). Hydropolitical complexes and asymmetrical power: Conflict, cooperation, and governance of international river systems. Journal of World-Systems Research, 17(1), 218–239.
Kirchherr, J., & Charles, K. J. (2018). Enhancing the sample diversity of snowball samples: Recommendations from a research project on anti-dam movements in Southeast Asia. PLOS ONE, 13(8), e0201710.
https://doi.org/10.1371/journal.pone.0201710
Mirumachi, N. (2015). Transboundary water politics in the developing world. Routledge. 1st Edition. London. England. https://doi.org/10.4324/9780203068380
OECD. (2015). Stakeholder Engagement for Inclusive Water Governance. Paris: OECD Publishing.
https://doi.org/10.1787/9789264231122-en
Pahl-Wostl, C. (2015). Water governance in the face of global change: From understanding to action. Springer, Cham, Switzerland.
https://doi.org/10.1007/978-3-319-21855-7
Rahaman, M., & Varis, A. (2009). Integrated water resources management: Evolution, prospects and future challenges. Sustainability: Science, Practice, & Policy, 4(1), 15–21. 
     https://doi.org/10.1080/15487733.2008.11908016
Rai, S.,  Wolf, A.,  Sharma, N., & Harinarayan, T. (2016). Hydropolitics in Transboundary Water Conflict and Cooperation. River System Analysis and Management, 353–368. https://doi.org/10.1007/978-981-10-1472-7_19
Rogers, S., & Crow-Miller, B. (2017). The politics of water: a review of hydropolitical frameworks and their application in China. Wiley Interdisciplinary Reviews: Water, 4(6), e1239. https://doi.org/10.1002/wat2.1239
Tamassoki, E. , Momeni Damaneh, J. and Tajbakhsh Fakhrabadi, S. M. (2025). Analysis of Natural Resource Governance in Iran Based on the NRGF Framework. Water Harvesting Research, 8(1), 141-162.
doi: 10.22077/jwhr.2025.9622.1179
Trottier, J. (2008). Water governance: A political ecology perspective. Water International, 33(4), 419–431. 
Turton, A., & Henwood, R. (2002). Hydropolitics in the developing world: A Southern African perspective. African Water Issues Research Unit, Pretoria, South Africa. 
https://www.internationalwaterlaw.org/bibliography/articles/hydropolitics-s-africa.html
United Nations Environment Programme (UNEP). (2007). Global environment outlook: Environment for development (GEO-4). United Nations Environment Programme. https://www.unep.org/resources/global-environment-outlook-4unep.org
United Nations Environment Programme (UNEP). (2016). Transboundary River Basins: Status and Trends. Nairobi: UNEP, Nairobi, Kenya.
Walters, R. S., Kenzie, E. S. Metzger, A. E., Baltutis, W. J. Chakrabarti, K. B., Hirsch, S. L., & Laursen, B. K. (2019). A systems thinking approach for eliciting mental models from visual boundary objects in hydropolitical contexts: a case study from the Pilcomayo River Basin. Ecology and Society, 24(2), 9.
https://doi.org/10.5751/ES-10586-240209
Wittfogel, K. A. (1957). Oriental despotism: A comparative study of total power. Yale University Press.
Wolf, A. T. (1998). Conflict and cooperation along international waterways. Water Policy, 1(2), 251–265.
https://doi.org/10.1016/S1366-7017(98)00019-1
Worster, D. (1985). Rivers of empire: Water, aridity, and the growth of the American West. Pantheon Books, New York, USA.
Zeitoun, M., & Warner, J. (2006). Hydro-hegemony – A framework for analysis of trans-boundary water conflicts. Water Policy, 8(5), 435–460.
https://doi.org/10.2166/wp.2006.054