Design and Validation of a Comprehensive Checklist for Assessing the Quality of Non-Formal Water Education: A Localized Tool for Evaluating Environmental NGOs’ Activities

Document Type : Technical paper

Authors

Amirali Boroumand ¹

Mohammad Javad Amiri ²

¹ Department of Environmental Planning, Management, and HSE, Faculty of Environment, University of Tehran, Tehran, Iran.

² Department of Disaster Engineering, Education and Environmental Systems, Faculty of Environment, University of Tehran, Tehran, Iran.

https://doi.org/10.22067/jwsd.v12i4.2508-1446

Abstract

In recent years, Environmental Non-Governmental Organizations (ENGOs) have emerged as key actors in promoting non-formal water education. However, the lack of standardized, context-specific, and multidimensional evaluation tools to assess the quality of Environmental Education (EE) provided by these organizations has created a significant gap in their learning systems and continuous improvement processes. This study aims to design and validate a comprehensive, localized checklist for evaluating the quality of EE in Iranian ENGOs. The research adopted an exploratory mixed-methods approach, conducted in two phases. In the first phase, qualitative content analysis of documents and interviews with 15 experts led to the extraction of a preliminary framework consisting of 7 main criteria and 13 sub-criteria. In the second phase, a modified Delphi technique involving 6 experts was employed for content validation (using CVR and CVI indices), while statistical analysis was used to assess the tool’s reliability (via Cronbach’s alpha and exploratory factor analysis). The results demonstrated that the final checklist exhibits high reliability (α = 0.91) and a coherent factor structure. This tool can be utilized for both internal and external evaluations of the quality of EE provided by ENGOs, offering a robust foundation for enhancing organizational learning, evidence-based decision-making, and strengthening collaboration between governmental and civil institutions.

Keywords

Water Education

Environmental Advocacy

Non-Governmental Organization (NGO)

Content Analysis

Subjects

• Water, Ecosystem and Environment

---

References

امیری، محمدجواد، و برومند، امیرعلی. (1404الف). شالوده آموزش محیط‌زیست. انتشارات دانشگاه تهران، تهران، ایران. https://press.ut.ac.ir/book_4036.html

امیری، محمدجواد و برومند، امیرعلی. (1404ب). مباحث ویژه آموزش محیط‌زیست. انتشارات دانشگاه تهران، تهران، ایران. https://press.ut.ac.ir/book_4031.html

امیری، محمدجواد، و برومند، امیرعلی. (1404ج). مهندسی آموزش محیط‌زیست. انتشارات دانشگاه تهران، تهران، ایران. https://press.ut.ac.ir/book_4032.html

انصاری، شینا. (1404). تأکید معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست بر حکمرانی فرهنگی محیط‌زیست و نقش مشارکت اجتماعی در حفاظت از طبیعت. پایگاه اطلاع‌رسانی دولت. https://dolat.ir/detail/477261. 24 بهمن 1404.

برومند، امیرعلی، و امیری، محمد جواد. (1403الف). ارائه‌ طرح‌واره مفهومی آموزش حواس افزوده محیط‌زیست: رهیافتی به‌سوی پایداری. محیط‌شناسی، 50(2)، 237-261.   https://doi.org/10.22059/jes.2022.340394.1008297

برومند، امیرعلی، و امیری، محمد جواد. (1403ب). واکاوی تجارب زیستۀ والدین مشهدی از تربیت محیط‌زیستی فرزندانشان. جامعه‌شناسی کاربردی، 35(1)، 109-138.https://doi.org/10.22108/jas.2024.139823.2449

برومند، امیرعلی، و طباطبائی یزدی، فاطمه. (1398). آموزش محیط زیستی در سازمانهای غیردولتی محیط زیستی(ENGOها) بسترساز توسعه سرمایه های اجتماعی. دومین کنفرانس ملی علوم و مهندسی محیط زیست و توسعه پایدار. دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی. تهران، ایران. https://civilica.com/doc/1007516/

برومند، امیرعلی، و کلاهی، مهدی. (1400). آسیب‌شناسی آموزش آب در درس «انسان و محیط‌زیست» (پایه یازدهم، متوسطه دوم). تدریس پژوهی، 9(1)، 205-233.

رسولی، محمدبهنام، سمیعی، محمدجواد، و زینلی، مهدی. (1397). راهنمای برنامه‌ریزی برای افزایش سواد آبی و محیط‌زیستی: درآمدی بر مفاهیم و رویکردها. نشر شایسته گستر. 88.

شاطری، پروانه، صالحی، صادق، محسنی، رضا علی، و شریفی، منصور. (1400). سازمان‌های مردم‌نهاد محیط‌زیستی و شیوههای جلب مشارکت اعضا (مطالعه سازمان‌های مردم‌نهاد محیطزیستی تهران با رهیافت نظریۀ بنیادی). جامعه‌شناسی کاربردی، 32(2)، 91-128.https://doi.org/10.22108/jas.2020.122367.1881

کلاهی، مهدی، و برومند، امیرعلی. (1403). ریشه‌‏یابی علل حاشیه‌‏ای شدن ارائه درس شناخت محیط‏ز‌یست در آموزش عالی ایران. فصلنامه علمی آموزش محیط‌زیست و توسعه پایدار، 12(3)، 9-28. https://doi.org/10.30473/ee.2023.65087.2557

کلاهی، مهدی. (1400). گروداران منابع طبیعی. فصلنامه آب و توسعه پایدار، 8(1)، 19-30.  https://doi.org/10.22067/jwsd.v8i1.88313

محمدی، ندا، بابایی، فرزام، محمدی، علی، و حیات غیب، داود. (1399). بررسی وضعیت آموزش محیط‌زیست در سازمان‌های مردم نهاد محیط‌زیستی ایران. علوم و تکنولوژی محیط‌زیست، 22(1 (92))، 391-402. https://doi.org/10.30495/jest.2020.27922.3689

ملک‌زاده، علی، طباطبایی یزدی، فاطمه، برومند، امیرعلی و نوغانی دخت بهمنی، محسن. (1401). نیم‌رخ تنوع زیستی در دانش، نگرش و رفتار (KAP) شهروندان کلان‌شهر مشهد با رویکرد توسعه پایدار. جغرافیا و پایداری محیط، 12(2)، 37-57. https://doi.org/10.22126/ges.2022.7529.2506

Barrett, M. J. (2008). Participatory pedagogy in environmental education: Reproduction or disruption?. In Participation and learning: Perspectives on education and the environment, health and sustainability (212-224). Dordrecht: Springer. Amsterdam. Netherlands.‏ https://doi.org/10.1007/978-1-4020-6416-6_13

Becher, K. (2024). Non-formal sustainability education: Case study of environmental NGOs in Iceland (Doctoral dissertation). Faculty of Subject Teacher Education, School of Education, University of Iceland. Reykjavik. Iceland. https://skemman.is/bitstream/1946/47077/1/Kallahan%20Becher%20master%20thesis%202024%20final%20report.pdf

Boroumand, A., Amiri, M. J., & Faryadi, S. (2026). An Analysis of Eco-Emotions Among Iranian Students in Environmental Education. International Journal of Environmental Research, 20(1), 54.‏ https://doi.org/10.1007/s41742-025-01001-4

Fang, W. T., Hassan, A. A., & LePage, B. A. (2023). The living environmental education: Sound science toward a cleaner, safer, and healthier future (p. 279). Springer Nature (Springer Singapore). Singapore. Singapore‏ https://doi.org/10.1007/978-981-19-4234-1

Ito, H., & Igano, C. (2020). Place-based environmental education to promote eco-initiatives: the case of Yokohama, Japan. Regional studies, regional science, 7(1), 292-308.‏ https://doi.org/10.1080/21681376.2020.1794950

Leicht, A., & Heiss, J. (2018). Issues and trends in education for sustainable development (Vol. 5). UNESCO publishing.‏ Paris. France. http://unesdoc.unesco.org/images/0026/002614/261445e.pdf

Mercan, G., & Selçuk, Z. V. (2023). Environmental Education in Non-Governmental Organizations: The Significant Contributions of United Nations Units. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 7(3), 102-111.‏ https://izlik.org/JA35RJ84XT

Oe, H., Yamaoka, Y., & Ochiai, H. (2022). A qualitative assessment of community learning initiatives for environmental awareness and behavior change: applying UNESCO education for sustainable development (ESD) framework. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(6), 3528.‏  https://doi.org/10.3390/ijerph19063528

Pérez-Martín, J. M., & Esquivel-Martín, T. (2024). New insights for teaching the one health approach: Transformative environmental education for sustainability. Sustainability, 16(18), 7967.‏ https://doi.org/10.3390/su16187967

Sterling, S. (2010). Sustainable education. In Science, society and sustainability (127-140). Routledge.‏ New York. USA. doi: https://doi.org/10.4324/9780203875124

Sterling, S., & Huckle, J. (2014). Education for sustainability. Routledge.‏ London. UK.

Stickney, J. (2020). Philosophical walks as place-based environmental education. Journal of Philosophy of Education, 54(4), 1071-1086.‏ doi: https://doi.org/10.1111/1467-9752.12469

York, R. A. (2014). Re-connecting with nature: Transformative environmental education through the arts. University of Toronto. Toronto. Canada.‏ https://utoronto.scholaris.ca/server/api/core/bitstreams/a26d6dc2-2e95-4ec2-9cdb-ab5dcfdfcd16/content