Analytical Note: Creative industries, water-friendly& water-sensitive cities: From engineering approaches to participatory governance

Document Type : Analytical note

Authors

M.Javad Samiee ¹

Mohammad Fashaee ²

Mohammad talati ²

¹ Abangah Social Engineering Department, Mashhad, Iran

² Department of Water Science and Engineering, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran

Abstract

Water challenges in Iranian cities—particularly in metropolises located in arid and semi-arid climates—have emerged as one of the most critical governance issues. In this context, concepts such as “water-friendly cities” and “water-sensitive cities” have been introduced as innovative urban management approaches that emphasize alignment with natural water cycles, active citizen participation, shifts in decision-makers’ cognitive frameworks, and the reform of consumption patterns. Meanwhile, creative industries, as key drivers of knowledge-based economies and social innovation, hold significant potential to influence water consumption behaviors, foster effective public engagement, and enhance societal awareness. Adopting a conceptual and policy-oriented perspective, this analytical note explores the interconnections between creative industries, water-related behavioral practices, social innovation, and the water-sensitive city paradigm in Iran. With a particular focus on the experience of Mashhad as a major metropolis, the paper examines the city’s capacities and potentials for transitioning toward a water-friendly urban model. The experiences implemented in Mashhad are also reviewed as a model for replication in other cities and as a foundation for consolidation and further development in the coming years, ensuring that amid the country’s immediate priorities, the pressing water challenges of today and tomorrow are not overlooked.

Keywords

Creative Industries

Water-Friendly City

Water-Sensitive City

Mashhad

Groundwater

Subjects

• Surface and Groundwater Resources

---

References

ابتهاج، س.، عزیزآبادی فراهانی، ف.، صالحی امیری، س.ر. و قیومی، ع.ع. (1402). طراحی الگوی توسعه صنایع فرهنگی و صنایع خلاق (مورد مطالعه: تعاونی‌های صنایع خلاق و نوآور ایران). فصلنامه تعاون و کشاورزی، 4 (12)، 1276-1290. doi:10.22034/ajcoop.2023.311176.1741.

اشتیاقی، م و شارع پور، م. (1399). بررسی مفهوم حق به شهر در سیاست‌گذاری شهری. مطالعات توسعه اجتماعی و منطقه‌ای، 1(2)، 65-82، شاپا: 0764-2783.

بهنام رسولی، م.، سمیعی، م.ج. و زینلی، م. (1397). راهنمای برنامه‌ریزی برای افزایش سواد آبی و محیط‌زیستی؛ درآمدی بر مفاهیم و رویکردها. انتشارات شایسته گستر. مشهد، ایران.

داوری، ک.، عمرانیان خراسانی، ح. و قنبری ، ف. (1394). گزارش فرآیند تدبیر آب مشهد. گزارش تهیه شده توسط دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد، ایران.

سمیعی، م.ج.، بهنام رسولی، م. و زینلی، م. (1404). دیباچه‌ای به برنامه‌ریزی برای حرکت به سوی استقرار مدیریت مشارکتی در حوزه آب؛ رویکردها و درس‌آموخته‌های مسیر طی شده در خراسان رضوی. انتشارات ژیکان. مشهد، ایران.

شکری، ل.، سلامی کوچه باغ، ع.، طلعتی، م. و توکلی امینیان، ث. (1404). از نوآوری فناورانه تا نوآوری اجتماعی؛ تحلیل گذارهای رفتاری شهر حساس به آب (مطالعه موردی مشهد). سومین همایش ملی مدیریت کیفیت آب و پنجمین همایش ملی مدیریت مصرف آب با رویکرد کاهش هدررفت و بازیافت. دانشگاه شهید بهشتی. تهران، ایران.

صداقت، ن و صفایی، و. (1401). مشهد شهر دوستدار آب 1401-1399. انتشارات بوی شهر بهشت. مشهد، ایران. 

طلعتی، م.، شکری، ل. و سلامی کوچه‌باغ، ع. (1404). ارائه چارچوب تعاملی پیوند سامانه‌های سطوح آبگیر باران با صنایع خلاق در ایران. چهاردهمین همایش ملی سامانه‌های سطوح آبگیر باران، پردیس منابع طبیعی و علوم دریایی دانشگاه تربیت مدرس. نور، ایران.

عطارزاده، ب. (1401). شرحی از نظریه تراژدی منابع مشاع در اندیشه گَرِت هاردین و درس‌های آن برای ما. فصلنامه سیاستگذاری عمومی، 8(3)، 147-161. doi :10.22059/jppolicy.2022.89548.

عباسی سارنک، ه. و آذرکیش، ا. (1404). توسعه فرهنگی پایدار شهری و مدل شهرهای خلاق در ایران. اولین کنفرانس ملی چشم‌انداز آینده شهرها با محوریت توسعه پایدار فرهنگی و شهر خلاق. شیراز،ایران.

قربانی، م. (۱۳۹۱). نقش شبکه‌های اجتماعی در سازوکارهای بهره‌برداری از مرتع (مطالعه موردی: منطقه طالقان). رساله دکتری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران. تهران، ایران.

ملک مرزبان، آّ و ارتفاعی، ف. (1398). تبیین رویکرد طراحی شهری حساس به آب در حوزه طراحی و مدیریت منابع آب شهری. اولین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران، معماری و بازآفرینی شهری. تهران، ایران.

ولایتی، س. (1385). بررسی بحران آب استان خراسان. ویژه‌نامه جغرافیا. 10(48)، 213-234.

Bodin, O. and Prell, C. (2011). Social network in natural resources management. Cambridge University Press. England.
doi.org/10.1017/CBO9780511894985. 

Fukuyama, F. (2001). Social capital, civil society and development, Third World Quarterly, 22(1), 7-20.

Gaotri, H. (1986). Popular Participation in Development, Paris: Unesco.

Hahn, T., Olsson, P., Folke, C. and Johnsson, k. (2006). Trust – building, Knowledge Generation and Organization Innovations: The Role of a Bridging Organization for Adaptive Co-Management of a Wetland Landscape around Kristianstad, Sweden. Human Ecology. 34(4). 573-592.

OECD (Organisation for Economic Co-operation and Development). (2011). Water governance in OECD countries, A multi-level approach, OECD Studies on water. Paris, France: OECD.

Parker, JM., Sams, D., Poddar, A., Manoylov, K. (2018). Water conservation behavior: is what we say what we do?. Journal of Consumer Marketing, 35(6), 644-652. doi:10.1108/JCM-09-2017-2345.

Rogers, P. (2002). Water governance in Latin America and the Caribbean, Inter-American Development Bank. doi.org/10.18235/0011381.

Rogers, P. and Hall, A.W. (2003). Effective water governance, Stockholm, Sweden: Global Water Partnership (Technical Advisory Committee). Sweden.

Singha, B., Eljamal, O., Karmaker, S. C., Maamoun, I., & Sugihara, Y. (2022). Water conservation behavior: Exploring the role of social, psychological, and behavioral determinants. Journal of Environmental Management, 317, 115484. doi:10.1016/j.jenvman.2022.115484.

Woolcock, M. (2011). What Distinctive Contribution Can Social Cohesion Make to Development Theory, Research and Policy. World Bank, OECD Conference, Paris.

Xia, C., & Pahl-Wostl, C. (2012). The process of innovation during transition to a water saving society in China. Water Policy, 14(2), 185–197. doi:10.2166/wp.2011.140.