میان امنیت ملّی و امنیت غذایی رابطهای دوطرفه برقرار است. اینکه در تعریف امنیت ملّی تا چه اندازه توان اکولوژیکی کشور لحاظ شود و متقابلاً امنیت غذایی- بهویژه با تأکید بر خودکفایی در محصولات اساسی، تا چه حد میتواند امنیت ملّی را پشتیبانی کند، قسمتی از این فرایند دوسویه محسوب میشود. با توجه به شرایط کنونی کشور، بخش دوم این رابطه بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته و در نتیجه، فشار قابلتوجهی بر منابع آب وارد کرده است. با وجود این، پرسش کلیدی همچنان پابرجاست: کشورها چگونه میتوانند غذای بیشتری را برای تقویت امنیت ملّی تأمین کنند؟ یکی از مهمترین پاسخها، افزایش بهرهوری و «جبران خلأ عملکرد» است؛ موضوعی که در سطح جهان به شیوههای مختلف مورد توجه قرار گرفته است.
