دانشیار مهندسی منابع آب، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
چکیده
بیشک بحران آب در ایرانِ معاصر، تنها یک چالش زیستمحیطی یا فنی نیست، بلکه نمادی از بحران حکمرانی و اعتماد بهشمار میرود. بررسی سیر تحولات حکمرانی آب در ایران پس از انقلاب نشان میدهد که چگونه سیاستهای مختلف دولتی، در تعامل با شرایط اجتماعی و اقتصادی، به تدریج به تشدید کمآبی و بروز نارضایتیهای گسترده انجامیده است. این نوشتار با مروری بر تحولات حوزه حکمرانی آب در ایرانِ پس از انقلاب، به تحلیل پویایی قدرت میان دولت و جامعه پرداخته و بر ضرورت بازتعریف مفاهیم تعارض و مشارکت واقعی ذینفعان در مدیریت منابع آب، تأکید میکند.
