ایران سرزمینی است که شکلگیری تمدن آن با درک عمیق از محدودیتهای آبی و ضرورت سازگاری با اقلیم خشک و نیمهخشک گره خورده است. تجربههای تاریخی مدیریت آب در این سرزمین نشان میدهد که پایداری و حفاظت از منابع آبی، همواره حاصل تعادل میان بهرهبرداری و نگهداری بوده است. با این حال، در دهههای اخیر، افزایش فشارهای اقلیمی، رشد تقاضا، توسعه فعالیتهای اقتصادی و پیچیدهتر شدن روابط میانبخشی، حکمرانی آب را با چالشهایی روبهرو کرده که پاسخ به آنها نیازمند رویکردهایی فراتر از ابزارهای سنتی تصمیمگیری است. در چنین بستری، هوش مصنوعی بهعنوان یکی از دستاوردهای برجسته عصر داده، فرصتی نوین برای ارتقای کیفیت حکمرانی آب فراهم کرده است.
