بحران‌های فزاینده در حوزه منابع آب کشور، ابعاد فرابخشی و تهدیداتی عمیق برای سلامت عمومی، محیط‌زیست و توسعه پایدار رقم زده‌اند. در شرایطی که ظرفیت‌های اجرایی دستگاه‌های متولی کفایت پاسخگویی به این بحران‌ها را ندارد، ورود نهادهای نظارتی و قضایی، به‌ویژه مدعی‌العموم، در چهارچوب قوانین موضوعه از جمله مواد ۴۶ قانون توزیع عادلانه آب و ۶۸۸ قانون مجازات اسلامی، می‌تواند نقش مؤثری در کنترل و اصلاح فرآیندهای مخرب ایفا کند. یادداشت حاضر با رویکرد تحلیلی و بررسی چند تجربه میدانی، به نقش این نهاد در مواجهه با تخلفات و بحران‌های آبی پرداخته و ظرفیت‌های قانونی موجود را تبیین می‌کند.
بخشی محبی، محمد. (1404). یادداشت کوتاه: نقش نهاد قضایی در مدیریت بحران‌های آب و سلامت عمومی با تأکید بر جایگاه مدعی‌العموم. فصلنامه آب و توسعه پایدار، 12(1)، 2–4.
MLA
بخشی محبی، محمد. "یادداشت کوتاه: نقش نهاد قضایی در مدیریت بحران‌های آب و سلامت عمومی با تأکید بر جایگاه مدعی‌العموم"، فصلنامه آب و توسعه پایدار، 12، 1، 1404، 2–4.
HARVARD
بخشی محبی، محمد. (1404). 'یادداشت کوتاه: نقش نهاد قضایی در مدیریت بحران‌های آب و سلامت عمومی با تأکید بر جایگاه مدعی‌العموم'، فصلنامه آب و توسعه پایدار، 12(1), pp. 2–4.
CHICAGO
بخشی محبی، محمد، "یادداشت کوتاه: نقش نهاد قضایی در مدیریت بحران‌های آب و سلامت عمومی با تأکید بر جایگاه مدعی‌العموم." فصلنامه آب و توسعه پایدار، 12 1 (1404): 2–4,
VANCOUVER
بخشی محبی محمد. یادداشت کوتاه: نقش نهاد قضایی در مدیریت بحران‌های آب و سلامت عمومی با تأکید بر جایگاه مدعی‌العموم. فصلنامه آب و توسعه پایدار. 1404;12(1):2–4.
